nldede

Tijmen

Tijmen begon met stotteren op de peuterspeelzaal, hij was toen een jaar of drie. Van de ene dag op de andere (leek wel) veranderde zijn spreekgedrag van lekker kletsen in heel moeizaam gehakkel tot niets meer uit zijn mond kunnen krijgen: volledig vastgelopen. Als ouder krab je je dan danig achter de oren, wat moeten we hiermee?!? Door de ervaring van oma (ach joh, dat had zijn oom ook, gaat vanzelf over) en zelfs deskundigen die riepen: laat maar gaan, hebben we niet direct ingegrepen. Achteraf denk je: had ik maar iets van Hausdörfer afgeweten, dat had heel veel ellende voorkomen.

Het ging niet vanzelf over, dat bleek wel de jaren die volgden. Wat lastig was, was het feit dat het stotteren niet altijd even intensief was. Er waren zelfs tijden dat het leek alsof het over was. Maar dan, zomaar zonder aankondiging kon het weer net zo hard terugkomen. Een poosje bij de gewone logopedist gelopen en bij een speciale stottertherapeute, maar tja, of het hielp? Nee dus.

Ondertussen kwamen en gingen de jaren, met alle boekenbeurten en spreekbeurten die er op school bij horen. Met groeiende stress liep Tijmen dit pad. Het was zelfs zo dat hij zijn AVI niveau 9 alsmaar niet haalde, omdat hij gewoon niet op tijd zijn woordjes uitgesproken kreeg. Hoe frustrerend kan zoiets zijn, en hoeveel moeten scholen ook nog leren over omgaan met stotteren!!

Tijmen belandde uiteindelijk in groep 8, en dan begint de middelbare schooltijd je aan te grijnzen: hoe gaat dit verder, wat als hij daar wel gepest gaat worden etc etc. Hard op zoek naar de volgende therapie: Hausdörfer kwam uit de bus rollen, gewoon vanwege het volkomen logische verhaal erachter. Het bleek de gouden greep.

Het was een feest om te zien hoe snel het onze zoon duidelijk werd dat hij inderdaad echt wel heel gewoon kan praten en voorlezen. Na een paar sessies deed hij zijn verhaal alsof hij niet wist wat stotteren was. Op school kon hij weer meedoen met de leesbeurten in de klas, en de spreekbeurten waren weer te overzien. Niet dat alles meteen van een leien dakje ging, er waren echt wel terugval momenten, maar de succesmomenten kregen de overhand. En daar gingen we voor. Het flegma kweken is een wat lastiger zaak. Maar ook daar zien we groei in.

Op dit moment is Tijmen 14 jaar, heeft plezier in het leven en in school en durft de uitdagingen van voor een groep spreken en lezen goed aan. Hij is nog steeds lerende op vloeiend spreken en flegma kweken gebied. Zo af en toe stottert hij nog wel licht, maar het is voor het merendeel gemakzucht. Hij kan zonder! Zo heel af en toe merken we dat hij er toch nog mee bezig is, dan begint hij ineens, zonder aankondiging, weer te “spraaksturen” aan tafel bijvoorbeeld.

Zijn allerlaatste overwinning was een spreekbeurt op school. Hij had het er nauwelijks over gehad, en wij vroegen er expres niet naar tijdens de voorbereidingen. Maar bij thuiskomst sprak zijn grijns boekdelen. Hij gooit zijn tas op de grond, en zegt met een gebaar van “kijk mij nou COOL zijn”: “een 9. Spreekrust hè…!”

Kijk hier naar het voor/na-filmpje van Tijmen.

 

Inschrijven

Wil je gratis 24 tips voor natuurlijk spreken ontvangen?

 

Lees hier de ervaringen van een willekeurige cursist:

Ik zit nu midden in de tweede basissessie, aardig ontspannen in de bar. Ik had twee, weken geleden, niet durven dromen van de dingen, die ik tot nu toe heb gedaan.