nldede

Manon (2,5 jaar)

Hier even een reactie over het stotteren van Manon. Het is langzaam­aan overgegaan en ook niet meer teruggekomen. Zelfs niet bij grote veranderingen (zindelijk worden, verbouwen, verhuizen, naar school gaan). Ik denk dat ze er overheen gegroeid is, dat ze al meer dacht en wist dan ze kon zeggen en het is en blijft een heel gevoelig meisje. Jullie technieken hebben haar en ons erg geholpen.

Ze praat en zingt vooral de hele dag door, haar mond staat geen tel stil en ze heeft nergens meer last van met praten. Ik denk achteraf dat ze al teveel wilde vertellen en er niet meer uit kwam, wat stress opleverde. Het is namelijk echt een slim meisje en naar de buitenwereld heel verlegen, maar thuis absoluut niet. Ze doet het geweldig en weet zelf van het stotteren niets meer af.

 


    Lees hieronder de ervaringen van een willekeurige cursist…

    Ik stotter al sinds het allereerste begin, en ik voel me dus ook een echte stotteraar. Mijn stotters zijn vaak ook vrij heftig. In mijn jeugd al vrij veel logopedie cursussen gevolgd en op mijn ca 22e levensjaar heb ik de Dell Ferro therapie gevolgd.