nldede

B135

Patrick – Ongeveer een jaar geleden besloot ik dat ik afwilde van het stotteren. Bij mij was het weliswaar niet zo erg, zo weinig zelfs dat de meeste mensen het niet eens merken, maar ik had zelf in de afgelopen jaren een spreekspanning opgebouwd waardoor ik situaties en gesprekken uit de weg ging. Men merkte dus niets aan mij omdat ik mijn stotteren verborg. Maar zelf had ik daar natuurlijk geen vrede mee en begreep ook simpelweg niet wat er aan de hand was. Kan ik iets niet? Heb ik een bepaalde spraakafwijking die ‘normale’ sprekers niet hebben? Maar waarom heb ik er dan geen last van bij zingen, fluisteren of als ik alleen ben? Een simpele zoekopdracht op internet leverde veel verschillende therapien op, waar de nadruk wordt gelegd op ademhaling of spreekmechanismen. Daarbij had ik al direct geen goed gevoel, omdat ik niet het idee had dat de oorzaak van het stotteren werd aangepakt. Toen kwam ik bij een therapie die in een klap alle andere van tafel veegde. De methode Hausdörfer leert namelijk dat er helemaal geen spraak- of ademhalingsafwijking is, maar dat een stotteraar angst heeft om te spreken doordat hij of zij letters en woorden voor zich ziet en die vloeiend wil uitspreken. Maar wat nu als je aanneemt dat je letters en woorden niet kunt uitspreken maar dat het slechts schrifttekens zijn, net zoals muzieknoten dat zijn voor muziek, en dat je spreekt met alleen klank? Dan kun je niet meer stotteren want klanksturen en klankgeven kan iedereen, ook de ergste stotteraar! In de basiscursus worden eerst deze verkeerden denkbeelden rechtgezet en vervolgens wordt door oefeningen bevestigd dat je altijd klank kunt vormgeven zoals jij dat wilt. Vervolgens is het zaak dat je over je angstdrempels heen komt en dat je een onverschilligheid creëert waardoor je je niets meer aantrekt wat anderen van je spraak vinden. Hiervoor moet je juist overdrijven en dat is niet zo gemakkelijk als het lijkt. Na twee dagen word je alweer losgelaten en zul je de verworven inzichten in de praktijk moeten brengen. Dit viel mij tegen, ik had mij natuurlijk veel meer voorgenomen dan ik waar zou maken. Je weet echter ook dat het echt aan jezelf ligt, want als je overdreven je klanken aanstuurt werk je aan je flegma of onverschilligheid en daardoor word je vrij van spreekangst. Dat dit niet in een paar dagen gaat is niet vreemd als je je beseft dat je al je hele leven gestotterd hebt en dat je jezelf dus foutieve automatismen hebt aangeleerd. Deze moet je omdraaien en dat vereist een gedragsverandering en dat duurt nu eenmaal een tijd. Als je na de eerste sessie weer naar huis gaat weet je wel dat je alles kunt verklaren, zowel dingen die fout gaan als dingen die goed gaan. Een week later was de tweede sessie waar we weer een stapje verder gingen in het overdrijven van de klanken en het trainen van onze onverstoorbaarheid en dat voelt steeds beter en gaat steeds gemakkelijker.
Hoewel ik er nog lang niet ben, ben ik ervan overtuigd dat dit de enige en ware weg is om van het stotteren af te komen en dat is toch wat we willen?!


Thijs – Ik ben al stotteraar sinds m’n 8e ongeveer. Ik ben nu 17 en heb nog een heel leven voor me dus ik wou het stotteren de baas worden. Na wat gezoek op internet belandde ik op de site van Natuurlijk Spreken. Veel therapienn zijn gebaseerd op het herstellen van lichamelijke afwijkingen, maar deze therapie heeft een hele andere benadering. Bij Natuurlijk Spreken gaat het erom dat jij je angst wegneemt en zo rustiger en zelfverzekerder wordt in elke situatie. Deze therapie is gebaseerd op de Hausdörfer methode.
Tijdens de basiscursus word je geleerd goed naar je eigen stemgeluid (klank) te luisteren. Je concentreert je nu op je eigen geluid en bent zo niet meer bezig met wat je wil zeggen. Dit zorgt voor rust en het gevoel ‘ ik kan’. Dat is een verademing, je bepaalt nu zelf wat je doet en laat je niet leiden door de woorden die je wilt gaan zeggen. Dit is het begin om helemaal van je spreekangst af te komen, want je weet nu zeker dat je zonder stotteren kunt praten.
Nu je weet dat je zonder angst kunt praten tijdens de therapie moet je dit alles nog toepassen in dagelijkse situaties. Daarbij komt ook dat je alles op een zo overdreven mogelijke manier moet doen. Dat zorgt voor een drempel, want het voelt heel gek als je gaat spelen met klanken. Als je de dagelijkse situaties (met overdreven klank) niet uit de weg gaat train je een flegmatieke houding aan te nemen, je voelt je niet minderwaardig aan de ander.
Je zult het vooral moeten toepassen in de maatschappij, een niet beschermende omgeving. De drempel ligt hoger in de maatschappij dan tijdens de cursus, maar hier moet je overheen. Je bent nu immers je eigen therapeut geworden in die 4 dagen. Het gevoel dat je zelf de sleutel hebt tot spreken zonder angst is geweldig. Dus wat houd je nog tegen?


Dora – Jarenlang heb ik therapieën gevolgd; het begon al op mijn 17e met de Doetinchemse Methode, later nog Del Ferro gevolgd. Maar met weinig tot geen resultaat. Het gaf juist nog meer frustraties erbij en nog meer teleurstellingen. Voor mij was daarom het boek wel gesloten.
Door een ingezonden brief in de Libelle van Levina over haar ervaring met stotteren en therapieën werd ik geraakt en ben ik toch eens gaan kijken op de website van Natuurlijk Spreken.
Een totaal andere manier van aanpak wat stotteren betreft en ik werd erg nieuwsgierig. Informatie opgevraagd en het boek van Oscar Hausdörfer en reader van Jan besteld. Ik ben gaan lezen en ben blijven lezen. Verbaasd over de uitleg wat spreken is en wat stotteren is.
Er bestaan helemaal geen woorden en letters (!), alleen klanken. Spreken kun je wel, maar de angst is het probleem. Dat moet je overwinnen.
Verbijsterd was ik ook dat het boek al in 1905 is geschreven en dat dit nooit door therapeuten is opgepakt. Ik ben al die jaren op het verkeerde spoor gezet.
Voor mij stond al direct vast dat ik hier mee aan de slag wil gaan; ik kon bijna niet wachten om met de basiscursus te beginnen.
Het klanksturen is een touw waar ik houvast aan heb en waar ik ook een beetje mee kan spelen. Er is geen druk meer; ik hoef niet vloeiend te spreken. Lekker overdrijven, waardoor het me totaal niet meer raakt wat iedereen van me vindt.
Ja, zelfs al na 3 dagen geeft dat een geweldig gevoel. Ik heb er alle vertrouwen in om vrij te worden.


Erica – Ik stotter al vanaf m’n vierde. Na vele jaren logopedie en stottertherapie heb ik rond m’n 18e de hoop een beetje opgegeven. Ik zou altijd blijven stotteren en kon er maar beter mee leren leven. En hoewel dat leven al erg leuk was, bleef het toch telkens knagen: voor mijn gevoel was mijn probleem meer psychisch dan fysiek. En alle therapie die ik tot dan toe had gevolg richtte zich met name op een fysieke oorzaak. Geen wonder dat het nooit lang geholpen had….Toen las ik over de Hausdörfer-methode. Hoewel ik me er meteen helemaal in kon vinden, heeft het een paar jaar geduurd voor ik de stap durfde te zetten om toch weer de confrontatie met m’n stotteren aan te gaan. En een confrontatie is het gebleken de laatste dagen! De methode is briljant in al zijn eenvoud. Spreken hoef je niet te leren, dat kun je immers al prima als je alleen bent. Daar vertrouwen in krijgen en niet meer zo belangrijk vinden wat anderen misschien van je denken, daar draait het om. Makkelijker gezegd dan gedaan, maar tijdens deze basissessies krijg je alle handvatten aangereikt om er optimaal aan te werken. De confrontatie is voor mij groot, maar ik zie de toekomst met vertrouwen tegemoet.


Bob – Hoewel ik al mijn hele leven stotter, heb ik altijd geprobeerd dit geen rol in mijn leven te geven. Het voelde wel de hele tijd erg vervelend, maar ik gaf er niet aan toe. Dit is ook de reden waarom ik na de basisschool nooit meer stappen heb ondernomen om iets aan mijn stotteren te doen. Toch merkte ik naarmate ik ouder werd dat het wel degelijk een rol speelt in mijn (professionele) leven. Je kunt er niet omheen, hoe graag je ook wil. Daarom heb ik uiteindelijk besloten om de cursus Natuurlijk Spreken te volgen, nadat ik via de uitzending van Paul de Leeuw ermee in aanmerking ben gekomen en er op internet over had gelezen. De achterliggende gedachte van de cursus voelt voor mij als enige werkelijke reden van het stotteren. Tijdens de basiscursus krijg je de handvatten aangereikt om vrij te worden van je stotteren. Hoewel dit allemaal erg logisch klinkt, blijkt het in de tussenweek toch erg lastig om in de praktijk toe te passen. Nu ik het begin van de tweede twee dagen achter de rug heb, besef ik me dat het enige wat er tussen mij en vrij worden van stotteren zit, mijn angst is. Om daar overheen te stappen is geen makkelijke opgave (hoewel het makkelijk klinkt), maar wel iets waar je mee verder kunt, en gewoon te doen. Op dit moment weet ik niet of dat moment van doen volgende week al is, of pas als ik nog een paar maanden heb zitten aan rommelen, hoewel ik me nu natuurlijk voorneem om dit meteen te gaan doen. Het fijne van deze cursus is, dat juist doordat je te horen krijgt hoe het werkt, een slechte dag, week of zelfs maand je niet van je doel af kunnen brengen. Het enige probleem blijft je angst, en de enige oplossing daarvoor blijft daar overheen stappen.


Karim – Ik heb altijd gestotterd al mijn hele leven. Ik dacht dat ik dit kwam door een afwijking in mijn lijf en geen oplossing voor was. Ik heb het ergens geaccepteerd maar met veel moeite. Een paar jaren terug hoorde van mijn echtgenote dat zij via Paul de Leeuw-programma dat een mogelijke oplossing voor het stotteren is dankzij de methode van Instituut natuurlijk spreken.
Pas op 43 jr leeftijd heb contact genomen met Jan Heuvel van INS. Na twee dagen cursus ben ik achtergekomen dat er sprake is van een denkfout in plaats van een structurele afwijking. Het is een denkfout die gebaseerd is op puur angst. Jan legde ons uit dat wij deze angst moeten overwinnen
en overheen stappen.
Na een paar oefeningen van klankenproduceren kwam ik erachter dat ik gewoon kan me uitdrukken zonder bang te zijn voor wat dan ook. Het is niet helemaal achter de rug maar wij zijn zeker bezig in de goede richting.
Mijn dank gaat naar Jan Heuvel en zijn team voor hun inzet en vakmanschap.


Arnold – Volgens mij heb ik altijd al gestotterd. Tot en met mijn middelbare schoolleeftijd heb ik behoorlijk gestotterd. Vanaf mijn middelbare schoolleeftijd een heel stuk minder. En dat is zo gebleven. Ik stotterde tot voor de cursus  zo nu en dan nog.
Vanwege mijn werk, waar ik veel moet presenteren en toespreken, ben ik aan het denken gezet om een cursus te volgen om echt af te rekenen met de ‘laatste’ stotters. Via internet kwam ik in aanraking met het INS. Stotteren heeft niets met lichaamsgebreken te maken, maar is juist psychisch van aard. Tijdens de cursus heb ik geleerd mijn spreekangst op te heffen. Dat is gelukt met de vakmanschap van Jan. Ik bedank Jan en zijn team bij deze hartelijk


Henk – Ik ben naar deze stottertherapie hen gegaan met de gedachte baat het niet schaadt het niet. Ik heb mijn hele leven al gestotterd en enkele therapieën gevolgd met als gevolg dat ik wil iets gemakkelijker kan praten mar altijd wel veel spreekangst heb gevoeld. Na enkele jaren weinig met mijn spreken(stotteren) gedaan te hebben, was ik het de laatste tijd helemaal zat. Vandaar dat ik mij heb opgegeven voor de Hausdörfer-techniek. Na enige tijd van oefenen met het aansturen van klanken heb ik nooit gedacht dat het verhogen van je flegmatiek de oorzaak zou zijn om vrij te zijn van spraakspanning, wat dus wel degelijk het gevolg is. Dit geeft een gevoel van vrij zijn, dat het niet uitmaakt wat andere mensen van je spreken denken. Ik ben er van overtuigd dat dit de manier is om in mijn verdere leven vloeiend te gaan spreken. Ik bedank Jan en zijn team voor dit stukje vakmanschap.

    B135


    Lees hieronder de ervaringen van een willekeurige cursist…

    Ik heb veel van deze cursus geleerd. Toen ik hier aan kwam kon ik bijna niet meer uit mijn woorden komen. In het begin moesten we om de beurt voor de camera zitten en ons voorstellen.