nldede

B127

Het stotteren was bij mij rond mijn 4-5e jaar begonnen nadat ik eerst niet had gesproken en een eigen taaltje had. Ik heb voor de spraak op een speciale school gezeten met logopedie. In de eerste klas van de lagere school ben ik naar een openbare basisschool gegaan. Ik heb bij diverse mensen logopedie gehad. De logopedie was telkens zonder positief resultaat of leidde zelfs tot meer stotteren/spreekangst.
Ik heb jarenlang geen therapie meer gewild omdat ik er niet meer positief tegenaan keek. Uiteindelijk ben ik naar de tiendaagse Del Ferro-therapie gegaan. Ik dacht dat dat mijn enige en laatste redmiddel was. De Del Ferro-methode wordt keihard bij de stotteraar ingestampt met regels wat wel en wat niet mag/moet. Ik heb enkele maanden positief resultaat gehad wat langzaam wegebde. Enkele jaren er na heb ik van Del Ferro nog een driedaagse opfriscursus gevolgd met dezelfde afloop.
Nadat ik weer terug was gekeerd naar ernstig stotteren, heb ik op Internet alle verschillende therapieën bekeken en daar bleek dat INS de O. Hausdörfer leek te passen zoals ik van het stotteren af wilde komen. Na het informatiepakket ontvangen en bekeken te hebben, heeft het nog bijna twee jaar geduurd voor ik weer een therapie in durfde te gaan en weer wilde.
De O. Hausdörfer werkt prettig (zachtaardig, respectvol, vriendelijk). Dat was in het begin wel wennen. Na de eerste sessie (18 + 19 april) ging het meestal redelijk om de spreekrust te behouden. Soms liet ik me afleiden door de persoon met wie ik sprak of wat ik meedeelde. Sinds vanmiddag heb ik erg veel plezier in het klanksturen en intoneren. Ik wil dit vasthouden zodat ik de zekerheid en het vertrouwen blijf behouden. “Ik kan”. Ik ben dagelijks bezig in de reader en/of het boek van O. Hausdörfer waar ik ook veel aan heb. Met een beetje steun zal ik het verder zelf wel redden. Succes!

Paul (33), Nieuwe Tonge


Ik ben blij dat ik na 1 jaar de basiscursus nog een keer heb gevolgd! Hierdoor kan ik alles weer ophalen, zodat ik met meer vertrouwen en spreekrust in de praktijk aan de slag kan.

Harrie (37), Grathem


Stotteren is als fietsen over een hindernisbaan. heb je net een moeilijk gedeelte overwonnen, staat alweer de volgende hindernis (drempel) voor je neus. Het lijkt alsof je de enige bent die met de fiets gekomen is terwijl iedereen naar je staat te kijken en de fiets thuisgelaten heeft. Soms gaat het even makkelijk maar al snel wordt je te enthousiast en val je weer nadat je dacht er eindelijk vanaf te zijn en moet je toch verder fietsen.
Na enkele andere therapieën te hebben gevolgd (Del Ferro, ‘Ferro’ = ijzer/metaal) de “ijzingwekkende” methode snel verlaten. en ook logopedie bracht mij geen verbetering. Toen vele jaren doorgeleefd en eigenlijk al geaccepteerd om de rest van m’n leven zo maar door te fietsen. Maar na een verrassende uitzending van Paul de Leeuw en internet bezoek over de Hausdörfer-methode tot de conclusie gekomen dat zelfs voor de ergste stotteraars en heel wat hoop is.
Vanaf nu probeer ik met deze methode voorgoed een andere weg te vinden en mijn leven eindelijk eens 180 graden te draaien. Na de basiscursus weet ik nu waar het “normale” fietspad ligt.

Peter (46), Tholen / Zeeland (www.pepehomework.nl)


Het stotteren is bij mij begonnen op de lagere school. Hoe weet ik niet. Ik weet alleen dat ik spreekbeurten nooit uit de weg ging. De leerlingen en leraren stimuleerden mij ook om de spreekbeurten toch te doen net als elke andere leerling. Je had dus niet echt het gevoel dat je anders was.

Ik ben er wel eens om geplaagd, maar meestal was dat van korte duur omdat ik dan op de vuist ging. Iemand plagen om zijn stotteren of spraakgebrek is zeer laag. Het stotteren kan je vergelijken met een rivier. je moet die rivier over en er is maar één doorwaadbare plaats. Die plaats heeft dan ook nog diepe gedeelten en ondiepe gedeelten. Dus als je oversteekt ga je af en toe kopje onder en dan ook weer niet. Als je dit voorstelt hoe dit voelt, zo voelt een stotteraar zich ook. Alleen dan nog erger.

Ik stotterde op school en nu op mijn werk het meest. Privé stotterde ik niet zo veel de laatste tijd. Vooral op het werk aan de telefoon kan je je naam niet zeggen. Dit geeft onzekerheid en ook moedeloosheid. Moedeloos in de zin van: er is toch niets aan te doen. Maar mijn vrouw en mijn werkgever stimuleerden me om toch op zoek te gaan naar hulp. Dus via internet kwam ik aan Natuurlijk Spreken. je krijgt dan ook gelijk weer een beetje moed dat er eindelijk wat aan gedaan wordt. Maar je gaat er ook een beetje sceptisch heen. Maar deze therapie is echt geweldig. Ze leren je je eigen klank te sturen en dus niet te letten op woorden en zinnen. Door de klanken te verlengen krijg je spreekrust en dus ga je niet stotteren. Dit is heel kort gezegd, maar het werkt echt! Verder wil ik iedereen die stottert oproepen om deel te nemen aan deze therapie. Je komt er echt vanaf. Je gaat er heen in duisternis en je gaat in het licht weer terug.

Gerald (26), Elspeet (Gelderland)


Sinds mijn vijfde jaar ben ik begonnen met stotteren. Ik weet niet precies waarom. Toen heb ik bij verschillende logopedisten stottertherapie gevolgd. Wat mij bij is gebleven is dat ik vooral rustig moest gaan spreken. Op mijn twaalfde jaar heb ik voor het laatst een stottertherapie gevolgd. Het stotteren was het ergste op het voortgezet onderwijs. Ik heb vaak het gevoel gehad dat ik niet mezelf kon zijn door dat ik stotteren. Later is het wel afgenomen omdat je ouder wordt en meer gaat relativeren. Het ergste aan stotteren vind ik altijd maar die spanning als ik een woord wel goed kon zeggen en wat andere mensen van mij vinden. Maar ik hoop dat het over een aantal weken over is. Als ik me aan de spelregels houd, komt het vast goed.
Ik heb er zin in!

Michiel (22)


Vorige week vrijdag ben ik begonnen met de cursus Natuurlijk Spreken. Hiervoor heb ik de Del ferro-methode gevolgd en logopedie.
De cursus Natuurlijk Spreken is mij zéér goed bevallen. De rust en de snelle progressie, die mogelijk zijn met een goede inzet, zijn geweldig! Na 1,5 a 2 dagen was de vooruitgang al duidelijk merkbaar. Met zelfvertrouwen deed ik in het openbaar mijn verhaal en ben ik nauwelijks angsten uit de weg gegaan. Nu na het tweede weekend maak ik er echt een spel van. Veel verlengen en intoneren wat een machtig gevoel geeft!! Ik kijk met vertrouwen naar de toekomst en ik wil Instituut Natuurlijk Spreken bedanken. Zonder INS had ik nooit zo snel mijn zelfvertrouwen kunnen terugkrijgen! bedankt!

Maxim (22), Elst


Vorige week vrijdag ben ik begonnen met de cursus. Daarvoor heb ik een stotterhistorie van ruim 40 jaar opgebouwd en logopedie, Doetinchemse Methode en Del ferro stottertherapieën gevolgd. Dit is de eerste stottertherapie waar een haarfijne analyse van het stotterprobleem aan ten grondslag ligt. In twee periodes van twee dagen weet je hoe het werkt en kun je als zelftherapeut aan de slag.
Ik zie de komende periode vol vertrouwen tegemoet en ik wil Jan Heuvel bedanken voor de nuchtere en professionele manier waarop hij de stof heeft overgedragen.

Met vriendelijke groet,
Henk (48), Barneveld

    B127


    Lees hieronder de ervaringen van een willekeurige cursist…

    Met de Hausdörfer-methode krijg je handvatten aangereikt waarmee je vrij kunt worden van stotteren. Wat ik prettig vind om te weten is dat het stotteren puur “tussen de oren” zit en dat het niet iets lichamelijks is.