nldede

Daniëlle (bijna 4 jaar)

Door Sander op 30 oktober 2006
Daniëlle durf ik inmiddels al een aantal maanden 100% stottervrij te noemen en daar ben ik voor de toekomst ook niet meer bang voor. Een grote opluchting en een genot om te zien. Haar gevoeligheid uit zich nu op minder vervelende manieren die we goed kunnen sturen.
Helaas is onze kleine man toch ook begonnen met stotteren en zijn we ook met hem aan de gang gegaan met klankverlengen en -sturen. Hij pikt het aanmerkelijk sneller op dan Daniëlle, is wat dat betreft ook een makkelijker kind. Ik had ingeschat dat hij meer flegma zou hebben dan zij, maar blijkbaar toch niet helemaal genoeg. Hij wordt as. januari 3. Helaas slaat bij hem de turboboost die Daniëlle van de homeopaat kreeg bij hem niet aan en gaat het wat geleidelijker (Daniëlle stuiterde dan echt een week door het huis van de energie, alsof alle opgekropte energie eruit knalde).

Sander op 18 februari 2007
De situatie met Daniëlle (wordt eind feb. 5 jaar) is ten opzichte van bovenstaand schrijven niet veranderd, dat wil zeggen hartstikke goed! Er zijn momenten geweest (in het begin) dat ik het niet zag zitten, maar ik ben er nu van overtuigd dat ze uit de gevarenzone is en dat haar spreken echt stotter- en angstvrij is. Dit ondanks het feit dat ze verder geen held is en (nog steeds) een gevoelig mensje is en zal blijven. Op school en op zwemles gaat het super en ze zit gewoon goed in haar vel. “Lange letters” zijn echt niet meer aan de orde en ik denk dat je dit als happy-end aa je epistel kunt toevoegen. En stuur ouders met vragen en twijfels alsjeblieft door! Wat mij betreft bellen ze of komen ze (als ze in de buurt wonen) langs, van harte welkom!
Aris is wat dat betreft ook niet erg veranderd; hij is nog geen vlotte prater, heeft veel aanloopjes nodig en zit nu in de fase dat hij zichzelf het middelpunt van de wereld vindt (net 3 jaar geworden). Met name als zijn omgeving dat even zat is praat hij wel eens rommelig. Maar als gezegd heeft hij een veel “dikkere huid” dan Daniëlle en van enige spreekangst, ergeren of zelfs maar “bewust zijn van” is geen sprake. Daar zitten we niet over in, ik heb er vertrouwen in dat dat vanzelf beter wordt. Zijn taalontwikkeling gaat momenteel trouwens wel ontzettend snel vooruit.

 


    Lees hieronder de ervaringen van een willekeurige cursist…

    Ik stotter al 48 jaar van de 53 en ben er niet blij mee. Elke ochtend als je opstaat denk je weer, dit wordt weer een zware dag. Hoe kan ik stotteren verbloemen, gek word je daar van.