nldede

Henneke (13 jaar)

Graag zou ik willen vertellen hoe ik het ervaren heb om natuurlijk te leren spreken. Om te beginnen zal ik me even voorstellen: ik ben Henneke, 13 jaar en ik stotter vanaf ongeveer mijn derde jaar. Ik heb verschillende therapieën en cursussen gevolgd. Toen ik zeven jaar was, zijn we begonnen met een logopediste in Hoogland. Bij haar moest ik het stotteren opvangen door te stuiteren met een woord, of een woord te verlengen. Ik moest leren om ontspannen te stotteren. Zij vond stotteren ook charmant. Nou ik niet.

Daarna zijn we naar Del Ferro gegaan. Dat is een ademhalings-therapie. Je moet je ribben dan induwen waardoor je middenrif gelijkmatig omhoog en naar beneden gaat. Het heeft een tijdje geholpen maar later niet meer. Ik vond het ook moeilijk om in het bijzijn van anderen mijn handen in de zij te doen. Het valt zo erg op. We zijn er dus maar mee gestopt wat overigens ook kwam doordat ik bang was om ernaartoe te gaan. De groepen bestonden uit volwassenen en kinderen. Ze konden behoorlijk te keer gaan tegen de volwassenen en ik vond dat niet prettig.

Na Del Ferro hebben we een tijdje niets gedaan, totdat mijn moeder, toen ik 13 was, het internet afgezocht had en bij de methode van Oscar Hausdörfer terechtkwam. We hebben toen contact opgenomen met Jan Heuvel en die had een sessie met een jongen van 14 jaar: Sander. (Zijn verhaal staat overigens ook al op de website). Op die dag moesten we in Gorinchem komen. We deden oefeningen om vertrouwen te krijgen. Je moest dan rare bewegingen gaan maken en gekke bekken trekken naar elkaar. Daarna gingen we oefeningen doen met het praten zelf. We moesten praten zonder dat de ander het kon verstaan, en daarna steeds meer gevormd klanken sturen zodat je daarna vloeiend sprak en veel spreekrust had.

De volgende sessie was bij ons thuis en toen gingen we ook lezen op klank. Dat ging best makkelijk voor ons beiden. Ook werd weer even herhaald wat we de vorige keer gedaan hadden.

Daarna heb je 3 terugkomdagen waarvan ik er zelf 2 gehad heb. Op deze terugkomdagen oefen je weer wat je geleerd hebt. Op de tweede terugkomdag zijn we naar de supermarkt geweest om vreemde mensen aan te spreken en te vertellen over het stotteren en hoe ze vonden dat ik sprak. Ik vond het echt doodeng om te doen maar na aandringen van mijn moeder heb ik het toch gedaan. En het viel eigenlijk best mee en ik vond het nog leuk ook. Jan Heuvel had alles opgenomen op de video en het was leuk om dat terug te zien.

Na de tweede terugkomdag was het al bijna vakantie en dan zat ik dus vier hele weken lang met mijn vader, moeder en broertje, waarbij het natuurlijk veel makkelijker was om te praten op klank dan met vreemden. In de vakantie ging het ook telkens heel goed, zodat we vonden dat we geen derde terugkomdag zouden doen, wat ook kwam doordat we vonden dat ik eigen therapeut was geworden. Na de vakantie ging het ook nog goed en ik ben nu bijna stottervrij. Voor de vakantie durfde ik geen appeltaart te bestellen maar nu wel. Ik ga nu ook zo in een winkel vragen om een maat groter of wat anders.

Op school durf ik ook zomaar een antwoord te geven en als ik een leesbeurt krijg doe ik dat ook gewoon op klank. Ik ben veel rustiger geworden en heb geen angst meer om te spreken.Sander en ik bellen elkaar ook nog wel eens om het allemaal weer een beetje op te frissen en natuurlijk om te vragen hoe het met de spreekrust is.

Deze methode is de oplossing voor iedere stotteraar! En ik zou Jan Heuvel wel willen kussen van dankbaarheid!!!!! (grapje)

Aanvulling van de ouders:

Henneke is een ander kind geworden. Van een verlegen meisje tot een spontane puber die het nu wel durft te zeggen. En niet alleen maar ja/nee en lief lachen. De therapie is een zeer makkelijke methode om van het stotteren af te komen. De kinderen leren het zeer snel aan en dan is het een kwestie van toepassen. Hier is wel lef voor nodig want in het begin is het klanken sturen toch vreemd om te doen waar andere mensen bij zijn. Het zelfvertrouwen moet groeien maar op zich gaat dat toch erg snel. Want iedere keer dat Henneke spreekt zonder stotters komt het ‘ik kan-gevoel’ naar boven. In de vakantie hebben wij er erg veel op gelet zodat het voor Henneke een gewoonte werd. Na de vakantie had ze wel even een terugval toen ze haar vriendinnen weer sprak. Dan komt toch de oude spreekgewoonte terug. Wij, als ouders gaven weer het goede voorbeeld en gelukkig pakte Henneke het weer op. Wij zijn Jan Heuvel zeer dankbaar voor zijn uitleg en geduld want ook voor ouders is het soms wel eens moeilijk.

 

Inschrijven

Wil je gratis 24 tips voor natuurlijk spreken ontvangen?

 

Lees hier de ervaringen van een willekeurige cursist:

Ik ben aan deze cursus begonnen nadat ik een stukje heb gelezen in de Libelle, na enig uitzoekwerk op internet sprak mij de therapie erg aan.