nldede

B174

p174Jeroen, 23 jaar, Helmond – Voor de tweede keer de Hausdörfer basiscursus gevolgd. De eerste keer was zo’n zeven jaar hiervoor. Toch veel nieuwe dingen geleerd / opgestoken. Natuurlijk speelt leeftijd hierin een grote rol. Voor mijn gevoel is Hausdörfer de sleutel om vrij te zijn van het stotteren. Echter weet ik dat ik nog een lange weg heb te gaan om dit te bereiken. Toch weet ik dat met de handvaten die ik gekregen heb ik het mogelijk om dit te bereiken. Vooral het circumambulerende proces was een eye-opener voor mij. Meerdere invalshoeken om 1 doel te bereiken. De komende tijd ga ik hieraan werken.



Marlies, 33 jaar, Dalfsen –
Ik stotter al sinds ik ongeveer 6 jaar ben. Ik stotter niet hevig, en het gaat met ups en downs. Ik heb periodes dat ik haast niet stotter, en soms stotter ik meer. Maar de angst om te stotteren is er altijd. In het verleden heb ik de Del Ferro methode gevolgd en daarvoor de Doetinchemse methode.
In de Hausdörfer therapie  wordt gewerkt aan de oorzaak van het stotteren: de spreekangst. Door te leren de spreekangst weg te nemen, krijg je spreekrust. Dat geeft een heel goed gevoel, waardoor je vertrouwen krijgt in jezelf dat je kunt spreken. Ook vond ik het fijn er met lotgenoten over kunt praten. Alleen iemand die zelf stottert weet hoe het is om te stotteren en wat dat betekent in het dagelijks leven. Ik zou iedereen deze therapie aanraden!



Stef, 22 jaar, Dalem –
De Hausdörfer therapie heb ik als heel positief ervaren! Ik stotter vanaf dat ik +/- 4 jaar oud was. In al die jaren heb ik logopedie gevolgd en één stottertherapie. Helaas hebben deze therapieën nooit het gewenste resultaat gebracht. Doordat ik op dit moment veel MAG spreken i.v.m mijn werk, besloot ik toch weer op zoek te gaan naar een therapie. De Hausdörfer therapie brengt je inzicht in het “stotterprobleem”. Waar komt het vandaan? Kan ik er vanaf komen? Hoe kom ik er vanaf? Een antwoord op deze vragen heb ik zeker gekregen! Op dit moment heb ik twee weekenden therapie gevolgd. Tijdens deze twee weekenden heb ik genoeg geleerd over mezelf en het stotteren. De handvatten om er vanaf te komen krijg je mee, maar het is aan jezelf om hier mee aan de slag te gaan!


Erik, 19 jaar, Nietap – Ik beschouw mezelf als verborgen stotteraar. Ik heb me door de jaren aangeleerd om zo weinig mogelijk stotters te laten horen. Hierdoor zijn er weinig mensen om me heen die weten dat ik stotter en nog minder die weten hoe erg het precies is. Andere mensen zien namelijk alleen maar de uiterlijke kenmerken van het stotteren, namelijk het stotteren zelf en soms een gespannen indruk. Wij weten natuurlijk dat dat maar het topje van de ijsberg is.

Na de eerste week van de cursus en de overvloed aan informatie die je hebt ontvangen begint het langzaam op je door te dringen: ik kan ook praten. Je realiseert je dat je definitie van spraak al die tijd verkeerd was en je probeert deze zo snel mogelijk aan te passen. Dit kost tijd. Een aangeleerd gedrag van jaren en jaren aan praten verandert niet zomaar.

Echter het toepassen van de theorie buiten de therapiesessies om vergt zelfvertrouwen, durf en discipline. Daarom denk ik dat de theorie beter werkt voor mensen die deze 3 eigenschappen al tot zekere hoogte bij zich dragen. Dat betekent niet dat de therapie zinloos is als je nog wat minder ver bent op deze punten, het duurt alleen misschien wat langer.

Het enige minpuntje aan de cursus vond ik de beperkte persoonlijke begeleiding. Er werden wel voornemens opgesteld door en voor de groepsleden maar dat vond ik nog wat te weinig. Een persoonlijk plan met doelstellingen en wat meer contact dagen lijken mij hulpzaam. (Maar dat kan ook te maken hebben met mijn gebrekkige zelf-discipline)

Al met al ben ik blij met de nieuwe inzichten die ik heb verkregen met deze therapie.

 

Inschrijven

 

photo_success

Wil je gratis 24 tips voor natuurlijk spreken ontvangen?

 

Lees hier de ervaringen van een willekeurige cursist:

Ik stotter al vanaf mijn 6e jaar, ongeveer toen ik op de basisschool kwam te zitten, ik kan mij van die tijd nog weinig herinneren en op de middelbare school besefte ik pas echt dat ik stotterde. De pubertijd is de moeilijkste tijd voor mij geweest omdat…