nldede

B161

P161Roel, 23 jaar, Tilburg – Mij is gevraagd om een stukje te typen over mijn ervaring met Hausdörfer tot nu toe. Ik zie mezelf als een lichte stotteraar die het stotteren probeert te maskeren door te zoeken naar synoniemen van moeilijke woorden en ten alle tijd probeert om het verhaal zonder stotteren te vertellen. Vele van mijn vrienden weten wel dat ik niet altijd even vloeiend praat, maar niet dat ik continu bezig met hoe ik dingen zo vloeiend mogelijk moet gaan vertellen. Dit brengt dus continu een druk en onrust met zich mee. Hausdörfer leert ons dat we ons moeten richten op onze stemklank, want iedereen kan klank maken en klank sturen. Ik (en met mij vele andere stotteraars) ben altijd bezig geweest met letters en woorden, en als ik het gevoel heb dat ik een bepaalde letter/woord niet goed kan uitspreken probeer ik het te ontwijken. Hiermee haal ik de auto-suggestie “ik kan NIET” in mijn hoofd, wat tot gevolg heeft dat het ook daadwerkelijk niet gaat lukken. Hierdoor heb ik geen spreekrust, en ben ik ook continu met mijn eigen spraak bezig.
Op moment van typen (eind 1e dag van het 2e weekend) merk ik dat ik meer spreekrust voor mezelf creëer door middel van het puur en alleen richten op mijn klanken. We hebben onszelf meerdere malen moeten voorstellen, en dit is ook opgenomen. Uit het evalueren van deze beelden valt op dat het helemaal niet opvalt dat je de klanken langer maakt, en het brengt wel veel meer spreekrust met zich mee. Ik merk dat dit voor mij erg nuttig is. Mijn doel voor de aankomende periode is dat ik geen angst meer heb om te spreken in welke situatie dan ook, en dat ik meer flegma ga opbouwen. Ik wil ongevoeliger worden wat andere mensen over mijn spreken denken, en vertrouwen krijg in mijn eigen spraak. Dit is ook wat Hausdörfer ons leert; ik KAN!



Halat, 25 jaar, Nijmegen –
Voordat ik met de Hausdörfer begon had ik heel veel angst met alles wat met praten te maken had. Ik kon heel moeilijk voor een groep mensen praten of in discussie gaan met iemand anders. Dit is mijn eerste cursus die ik volg om van mijn stotteren af te komen. Mijn ervaringen zijn dat ik nu heel veel spreekrust heb opgebouwd en door de spreekrust kan ik ook praten zonder bezig te zijn met woorden en letters. Verder zijn we ook bezig geweest met klanken sturen en naar je stem luisteren. Voor de komende periode ga ik me echt bezig houden met klanken maken en mijn flegma opbouwen. Tot slot, ik ben heel tevreden.



Mark, 41 jaar, Zaandam –
De afgelopen drie jaar ben ik van stotteren weer meer een ding gaan maken en was dag in dag uit met woorden omzeilen, synoniemen zoeken etc. Maakte van verhalen daardoor een onsamenhangende brei. Ik vertoonde ook steeds meer vluchtgedrag voor bepaalde situaties, voornamelijk sociale aangelegenheden. Ik vond het dus de tijd rijp om er iets mee te gaan doen voordat het echt helemaal mijn leven ging bepalen. Om internet gesurft en de Hausdörfer therapie tegengekomen en hetgeen mij ook zeer aansprak.
Ik heb door de therapie weer rust gevonden in het spreken en geleerd om te mogen stotteren. Hoe tegengesteld dit ook mag klinken. Ik was een ster in het verbergen en als ik wel eens zei tegen mensen dat ik stotterde en daar in mijn hoofd heel veel moeite had ze dat eigenlijk nog nooit zo was opgevallen. Nu heb ik af en toe eens een klein stottertje maar veel meer spreekrust en rust in mijn hoofd. Bovendien vertel ik wat ik wil vertellen en draai er niet om heen om bepaalde woorden te ontwijken. Kortom een aanrader ook voor de niet “zichtbare stotteraars” onder ons. Het leven wordt nog leuker!



Arno, 39 jaar, Brummen –
Vanaf mijn 12e jaar stotter ik, maar schaamde mij er niet echt voor, maar de spanning en onrust was iets wat mij parten speelde en daarom ben ik Hausdörfer gaan doen. Vanaf de eerste dag heb ik gemerkt hoe eenvoudig het eigenlijk is om spreekrust op te bouwen, door het verlengen van de klanken. Als je daar mee bezig bent, krijg je innerlijke rust en kun je flegma opbouwen. Dat is het creëren van een gevoel, dat het niet uitmaakt hoe je praat. Stotteren mag en zo kun je op den duur ervaren dat je vrij wordt, omdat je onderbewustzijn het stotteren niet meer belangrijk maakt en je minder let op wat je zegt, maar alleen wat de klanken zijn, die je maakt. Dus ik ben op de goede weg en ga er voor om dit verder uit te bouwen. Ik kan…



Michiel, 28 jaar, Hardenberg –
Ik stotter al sinds het allereerste begin, en ik voel me dus ook een echte stotteraar. Mijn stotters zijn vaak ook vrij heftig. In mijn jeugd al vrij veel logopedie cursussen gevolgd en op mijn ca 22e levensjaar heb ik de Dell Ferro therapie gevolgd. Dus veel gedaan tegen het stotteren, met als resultaat dat het niks opgeschoten is. (Misschien wel erger dan wanneer ik geen therapie gevolgd heb).
Van de Hausdörfer methode had ik weleens gehoord en ik heb een jaar geleden hier wat informatie over opgevraagd. Maar om me inderdaad op te geven voor deze therapie zag ik in 1e instantie niet zo zitten, omdat overige cursussen/therapieën nog steeds niet geholpen hadden. (Hierdoor was de drempel enorm hoog om me dus wel weer op te geven).
Nadat ik een keer bij een informatieavond was geweest uiteindelijk toch maar opgegeven. (Onder het motto, baat het niet, schaadt het niet. Slechter als nu kan ik toch niet stotteren).
Na het eerste therapie weekend ben ik dus volop met het aangereikte gereedschap aan de slag gegaan, en ik verbaas me er zelf over hoe goed het tot nu toe gaat. Ook op het werk, waar toch van je verlangt wordt dat je presteert, gaat de spreekrust heel goed. Wanneer je volledige spreekrust hebt, resulteert dit in een rustige en duidelijke spraak. De therapie is gewoon heel logisch en je moet gewoon het geleerde in de praktijk durven te brengen. (O.a. verlengen van klanken).
Ik zit nu in het tweede weekend, en het gaat tot nu toe goed. Dus tot nu toe een heel goed en rustig gevoel over gehouden aan de Hausdörfer methode. En hopelijk blijft dit goede en rustige gevoel voor altijd!!! Gr. Michiel



Roel, 70 jaar, Barneveld –
De eerste twee dagen besefte ik nog niet hoe ik mijn klanken kon sturen. Het tweede weekend kon ik mijn klanken steeds beter sturen en naar mijn stem luisteren. Daardoor kreeg ik veel spreekrust en voelde ik dat ik het kon. Ik kreeg door het doen ook meer flegma; ‘schijt aan het stotteren’! Ik heb voor een groep gepraat en dat ging me goed af, door mijn klanken te verlengen. Ik begrijp nu hoe belangrijk het is om mijn eigen stem te horen.
Grijp het met beide handen aan om deze cursus te gaan volgen, want het is de enige natuurlijke cursus waarvan je stottervrij wordt. Ik ben bij heel veel stotterinstituten geweest, maar het probleem zit hem niet in de ademhaling of in de spraak. Hier pas valt de angst van mij af.


 

Inschrijven

 

photo_success

Wil je gratis 24 tips voor natuurlijk spreken ontvangen?

 

Lees hier de ervaringen van een willekeurige cursist:

Ik zat er heel erg mee dat ik stotterde, en ik vond dat ik daar ‘iets’ aan moest doen. Het stotteren belemmerde mij in vele dagelijkse dingen.