nldede

B151

p1008-151Jeroen, 50 jaar, Utrecht – In de Hausdörfer-cursus voor mensen die stotteren wordt de oorzaak van het stotteren aangepakt. Verwacht hier geen oefenen van woorden of ademhalingsoefeningen. Wat kun je wel verwachten: leren luisteren naar je eigen stemgeluid en werken aan de angsten die je als stotteraar in de loop der jaren voor het spreken hebt opgebouwd. De oorzaken dus. Aan de hand van de theorie van het spreken leer je weer vertrouwen te hebben in het feit dat je wel degelijk kunt praten. Als je alleen bent kun je immers wel goed praten. Toch? Na een paar dagen merk je al dat je ook voor je groepsgenoten vrij kunt praten. Je bouwt een sterke band op met je groepsgenoten met wie je na het eerste weekend, weer terug in eigen huis, elke dag belt. Dit tweede weekend hebben we allemaal gesproken voor een groep andere Hausdörfers en ook voor een groep van 15 voor ons vreemde mensen. Heel spannend, maar heel leerzaam. Ik ben zeer benieuwd hoe het morgen zal gaan als we de stad in zullen gaan om daar het geleerde verder in de praktijk te brengen. Want daar gaat het tenslotte om!



Jesse, 15 jaar, Zuid-Beijerland
– Beste mensen, dit is voor mij nu het tweede weekend van de basiscursus van Hausdörfer. Tot nu toe heb ik het allemaal heel positief ervaren. Heel aardige mensen, heel lekker eten en vooral mijn spreekangst verbreken met als einddoel vloeiend spreken.
De eerste basiscursus is wel spannend, je wordt meteen voor een camera geslingerd om je voor te stellen en een stuk voor te lezen. Je kent dan nog niemand en voelt je onzeker. Maar daarna krijg je steeds meer handvatten om meer op te vallen en een dikker vel te krijgen. Je moet bijvoorbeeld je klanken verlengen en intoneren. Als je dit goed onder controle hebt, merk je dat je je zekerder voelt en de klank kan sturen zoals jij wil.
Voor mensen die nog twijfelen of ze deze cursus willen doen. Ja. Ik voelde me daarna ook meteen veel zekerder en kreeg zelfvertrouwen om in de ik-kan cirkel te komen. Dus iedereen kan ik deze methode aanbevelen.



Jelle, 30 jaar, Hilversum
– Een week geleden ben ik begonnen met de basiscursus van Hausdörfer. De afgelopen week elke dag bezig geweest met de therapie, omdat we bellen en mailen met de mensen uit de groep. Confronterend en bijna vermoeiend. Maar ja, heb ik het mezelf niet gewoon moeilijk gemaakt? Spreken is zo natuurlijk als wat. Je zou er eigenlijk niet over na moeten denken. Dat is ook essentie van de Hausdörfer-methode; het ‘natuurlijk spreken’. En tegelijkertijd ongevoelig worden voor spraak(storingen).
Stotteren is een kwaal die we onszelf hebben ingebeeld. Ik ook. Ik heb krampachtig geprobeerd om moeilijke ‘woorden’ en ‘letters’ te omzeilen om maar zo normaal en vloeiend sprekend over te komen op anderen. Hier werd ik doodmoe van, maar vooral gespannen. Je kunt eigenlijk niet zijn wie je bent als je jezelf die druk oplegt! Onderhuids zit een heel netwerk aan negatieve emoties die je met je meedraagt. Daar zijn buitenstaanders zich totaal niet van bewust. Vandaag is voor mij het kwartje wel gevallen: ik kan spreken, stotteren mag, vloeiend spreken gaat vanzelf als je je klanken stuurt! Eindelijk durf ik uit mijn schulp te kruipen en het stotterprobleem bespreekbaar te maken. Dat had ik daarvoor niet gedurfd. Om je ‘eigen therapeut’ te worden/ blijven, kun je het boek van Oscar Hausdörfer nog regelmatig doorlezen en de reader van Jan Heuvel. Als je echt de knop om kunt zetten voor jezelf, is de weg naar vrijheid niet ver weg. Ik kan het iedereen aanraden!



Paul, 35 jaar, Nieuwe Tonge
– Ik heb de Hausdörfer nu voor een tweede maal gevolgd, de eerste keer was in 2008. In 2008 had ik hele andere doelstellingen, ik wilde alleen intoneren en verlengen en niet stotteren. Mijn proces ging zo goed waardoor ik de methode los heb gelaten. Door irrationele gedachten welke steeds een grotere plaats gingen innemen ben ik terug getreden naar de “Ik kan niet cirkel”. Ik geloof dat, voor mij, de Hausdörfer de enige therapie is waarmee ik vrij kan worden van spreekangst. Ik heb nu naast het klanksturen ook de doelstelling “het gaat zoals het gaat”, soms een lekkere hapering in het spreken. Ik maak me daar niet meer druk over.
De afgelopen week heb ik niet gewerkt wegens vakantie, ik sta te springen om daar de klanksturing in het begin toe te passen en vervolgens zijn gang te laten gaan (af en toe toepassen wanneer ik dat wil). Op het werk zijn ze op de hoogte van de therapie en wil er meer over vertellen, zeker over dat stotteren nog mag en juist goed is voor het proces naar vrij worden. In het verleden heb ik verschillende logopedieën gevolgd en ook de Del Ferro methode. Heerlijk om weer het vrije gevoel te hebben en nu niet gefixeerd.



Anne-Pier, 41 jaar, Briltil
– Als kind ben ik een uitbundig stotteraar geweest, daarna jarenlang weinig of geen last gehad van het stotteren. Zo’n twee jaar geleden ben ik langzaam aan weer meer gaan stotteren. In deze periode dat het stotteren mij weer meer in de greep kreeg, werd de strijd met mijzelf om het stotteren te voorkomen steeds groter. Met als gevolg: steeds meer spreekangst. Nadat ik mij verdiept had in de verschillende therapieën werd mij duidelijk dat niet het stotteren maar de spreekangst moet worden aangepakt. Vanuit deze constatering heb ik gekozen voor het Hausdörfer-instituut. Na de basiscursus mag ik zeggen dat ik mijn spreekangst heb overwonnen. Ik wil een ieder oproepen die nog twijfelt, onzeker, of angst heeft om deze therapie te gaan volgen; “go for it”.



Richard, 23 jaar, Goes
– Ik stotter al vanaf mijn 6e jaar, ongeveer toen ik op de basisschool kwam te zitten, ik kan mij van die tijd nog weinig herinneren en op de middelbare school besefte ik pas echt dat ik stotterde. De pubertijd is de moeilijkste tijd voor mij geweest omdat ik me altijd onzeker voelde tegenover mijn leeftijdsgenoten omdat het stotteren bij mij zo gevoelig lag dat ik niet met mezelf overweg kon. Vanaf mijn 6e heb ik op logopedie gezeten, de eerste logopedie die ik heb gehad was aan het einde van mijn straat, daar moest ik 1 keer in de week heen. Daarna heb ik ongeveer bij 5 logopedisten gezeten, rond mijn 14e jaar moest ik naar Stottercentrum Zeeland. Daar moest ik leren om expres blokkades te maken en dat werkte niet, want alle logopedie heeft in feite niks geholpen, ik werd alleen maar onzekerder. Via en kennis ben ik in aanraking gekomen met de Hausdörfer-methode, al vanaf de eerste dag merkte ik via klanken sturen dat ik beter uit mijn woorden kan komen. En het gaat steeds beter en ik ga voor het doel dat ik mijn spreekrust onder controle krijg.



Corinne, 25 jaar
– Hallo allemaal, ik zit nu in het tweede weekend van de basiscursus. Vorige week kwam ik met super veel zenuwen naar de cursus. Ik wist niet precies wat ik ervan moest verwachten. Toen na het voorstellen, het ijs gebroken was, voelde ik me al een klein beetje meer ontspannen. Tijdens de therapie kwam ik erachter dat dit precies hetgene was wat ik zocht! Je herkent zoveel in de verhalen van de andere cursisten.
Ik stotterde op een manier waarvan je het niet meteen hoorde. Ik was namelijk een stotteraar die erg goed was in het omzeilen van woorden. Voor de “buitenwereld” was het dus niet altijd hoorbaar. Ikzelf werd er wel doodmoe van. Ik was continu aan het anticiperen op situaties die zouden komen. Nooit kon ik eens lekker kletsen zonder erbij na te denken. Dat is nu verleden tijd! Door de cursus ben ik gaan inzien dat het stotteren echt een probleem was wat ikzelf enorm groot had gemaakt. Door alle kennis die ik heb mee gekregen, kan ik me nooit meer zo machteloos voelen als voorheen. Ik heb nu de juiste handvaten gekregen waarmee ik vooruit kan! Door “eigen therapeut” te zijn, kan ik mezelf altijd weer terug brengen op het goede spoor!
Ik zou alle stotteraars de Hausdörfer-therapie adviseren. Deze therapie werkt niet aan je ademhaling of andere rare zaken. We kunnen namelijk in het bijzijn met bijvoorbeeld onze hond, allemaal vloeiend spreken!! Wat deze therapie aanpakt, is de enorme angst die je hebt opgebouwd voor je spreken. Dit is toch hetgene waar we allemaal last van hebben!!

 

Inschrijven

 

photo_success

 

Lees hier de ervaringen van een willekeurige cursist:

Dit is mijn 2e basissessie en in een week is er enorm veel veranderd voor mij, in positieve zin.